وأمّا إن أريد به مطلق العارف فالمراد بمحلّ القرآن ومنزله هو بيت الرّسالة والإمامة أعني مهبط الوحي ومعدن الذكر ، فيكون المقصود بحلول الموصوف ونزوله فيه كالقرآن كونه مقتديا بالرّسول صلَّى اللَّه عليه وآله وسلَّم والأئمة مقتبسا لهداهم آخذا بولايتهم صلوات اللَّه وتحيّاته عليه وعليهم أجمعين . الترجمة از جملهء خطب شريفه آن امام زمان ومقتداى عالميان است در وصف حال متّقين فرموده كه : اى بندگان خدا بدرستى از محبوبترين بندگان خدا است بسوى أو بندهء كه أعانت فرمود وغالب نمود خداى تعالى أو را بر نفس خود پس شعار خود گردانيد حزن را ، وسرپوش خود نمود ترس را ، پس روشن شد چراغ هدايت در قلب أو ، ومهيا نمود مهماني را براي روزى كه فرود آيد باو پس نزديك گردانيد بر نفس خود دور را كه عبارتست از موت وأحوال آخرت ، وآسان نمود كار سخت را كه عبارتست از كلفت ومشاقّ عبادت ، نگاه كرد بديده عبرت بملك وملكوت ، پس شد صاحب معرفت وبصيرت ، وذكر كرد خداوند را پس بسيار نمود از ذكر ربّ العزّت ، وسيراب شد از آب خوش شيرين كه آسان گردانيده شد از براي أو موارد آن پس آشاميد آبرا أول بار وسبقت نمود بر سايرين ومحتاج نشد بآشاميدن دوّيمين وسلوك كرد راه راست محفوظ از تفريط وافراط را . بتحقيق كه بر كند از خود پيراهنهاى شهوتها را ، وخالى شد از همهء همّها وغمّها مگر همّ واحدى كه منفرد شده است باو كه عبارتست از همّ وصول بقرب حق ، پس بيرون آمد از صفت كورى واز مشاركت أهل هوا وغفلت ، وگرديد از كليدهاى درهاى هدايت واز آلتهاى بستن درهاى هلاكت . بتحقيق كه ديد راه صواب خود را وسلوك نمود در راه راست خود وشناخت نشان هدايت خود را از دلايل واضحات ، وبريد از خود آنچه فرو رفته بود در آن از شهوات ، وچنگ زد از بندها بمحكمترين آنها واز ريسمانها باستوارترين آنها